[Esra]

isteyene
çok kötüyüm,
bu ülkeyi yerle bir edebilecek kadar güçlü
haykırabilirim,
dünyadaki bütün bulutları kıskandıracak kadar
ağlayabilirim sanki,
aniden dışarı çıkıp karşıma gelen herkesi,
ellerimle boğabilirim,
gözlerimle tüm ormanları
yakabilirim acımadan
yada düşünebilirim beynim patlayana kadar,
belki şu elimdeki bardağı kırıp, sivri ucuyla
bileklerime yazabilirim çaresizliğimi,
insansızlıktan ölene kadar susabilirim de,
belki de kor gibi sıcak bir suya çırılçıplak
dalabilirim son nefesimi alıp.
yada usulca yaklaşıp birisine,
seni seviyorum diyebilirim...

[Esra]

[Esra]

Sana hiç birşey yazıyorum şimdi... 
Hiçbir yere gidiyorum...kocaman sessizlikleri olan...Üzgünüm sonu yasaklı heveslere kurban ettim seni...Sana hiçlerimi yazıyorum... 

Dünlerimden gelip vicdanımın sessizliğinde sancıyan leş kokulu umutların yakarışlarına inat...Sığınağım...Bir isyan, bir sızı.Ya sen olmalıydın ya da hiç bir şey!.. 

Gözlerini keşfediyorum yeniden, yağmur içlerinde ağlamaklı sevişirken ve sen...sen...adımı koy sevgili...Yalan cümlelerine katmadan beni!.. 
Dilleri mühürlü haykırışların vakitsiz intaharları saklı hep ben yanımda, sağır sevdaların vurdum duymaz yakarışları sensiz bir rüzgar soluğumda... 

Sana hiçlerimi yazıyorum...Tabiri bir sevda...Bileklerimi kestim sana, aktı hüzün yüklü gece... 
Sen sevmeyi bilir misin... 
Anlıyorum...yok artık bizim için, kendini başkalarına adamışken sen... 
Bana aşkı fısıldamıyor artık seni, senliğinle, gerçekliğinle... 
Öyle ihtiyacım varki... 
Keşke, keşke... 

Gittin... 
Sarhoşum... 
Bir zamanlar diye başlıyorum söze... 
Senin için bişeyler yazmaya...hiçbir yere gidiyorum, kocaman sessizlikleri olan... 
Toparlayamıyorum... 
Söyleyecek söz yok, cümleler devrik, manasız serzenişlere gebe gece...Ağır ağır terkediyorum yüreğinin cevapsız yıkıntılarını 
Çünkü bilirsin ki yaktığım tüm ateşleri sen söndürdün...Adımı koyamadan sevdamı öldürdün... 

Sana hiçbir şey yazıyorum şimdi... 
Sana hiçlerimi yazıyorum sevgili... 
Yine de uzaklaştıramıyorum kendimi 
Acınası sevdandan, kendimden 
Görüyorsun işte!..

[Esra]

Nerelerdeyim şuan bilmiyorum, öylesine sessizliğe büründü ki yüreğim herşey sanki bir nefes alıp verişi kadar kısaldı.Öylesine derin ki kanayan yaralarım, öylesine öksüzüm ki içimi çektikçe bin parçaya bölünüyorum... 
Gelişimle gidişim çok sessiz oluyor, sanki sürgünde yüreğim, sanki prangalar vuruldu yüreğime, neyi istediysem daha bulmadan kaybettim!..Yüzümde hep rüzgarın vurduğu ürpertiler kalıyor.Suskun, çaresiz ve savunmasızım.Yapayalnız kalmışım çıplak yüreğimle.Ne bir gelen var ne de yüreğime sarılan.Ölümle yaşam arasında kararsızım, ölüm kurtuluş mu? Yaşam neyin karşılığı? Neden hep kahır dolusu ağlarım, neden hep gözlerim yaşlı, neden acılar kipriklerimde asılı kalır, sancılar yüreğimi kemirir, soğuklar iliklerime kadar işler, neden sıcacık bir kol boynuma sarılmaz, neden üşüyen yüreğimi sıcacık bir yürek sarmaz? 

Belki de suçlu benim, belki de kendimi anlatamıyorum yada duygularımı dile getiremiyorum, belki de suçlu aşktaki seçimler!..Bak yine sustum, yine yaşlandı gözlerim.Yaşlı gözlerimle kimin omzuna yaslanabilirim. 
Bir nefes gibi susmalıyım yoksa bu acılar beni boğacak.Başımı kaldırıp aynaya bile bakmaya korkar oldum!..Biliyorum aynaya baktıkça sorgular başlayacak, anlatamadıklarımın hesabı sorulacak.Oysa anlatmaya kelimeler yetmez, anlatacak sözcükler bulunmaz anlatmak istesemde!.. 

Ben hep başkasının bilmediği, duymadığı dilde konuşuyorum susarak!..Çok şeyler anlattım susarak kim anladı, kim duydu! 
Konuşan insanın gözleri yaşarınca susar, sustukça anlatamadıklarını da dile getirirmiş.Bende hep susarak dile getirdim aşkımı, sevdamı ama hep susarak dile getirdim...Kim anladı, kim duydu! 
Aşk sağırdı...anlamadı beni, duymadı suskunluğumu, kulak vermedi sessizliğime...Aşk anlamadı beni!..

[Esra]

Kalbimin orta yerinde koca bir aşk, o aşkın içindeyse küçücük bir sen varsın.. 
Yaşatıyorum hiç yılmadan seni ve aşkımı,korkmuyorum karanlık gecelerden.. 
Biliyorum artık öğrendim farkında bile olmadan karanlıklar gündüze doğar! 
Sonlanır gündüzde bütün acılar... 
Durgunluk suların serinliğinde aşkın ta içinde saklı bir gülüş... 
Sevincim sen olmadan yarım kalır, gülemem... 
Sen olmazsan gülüşleri ıslaklık alır.Bütün gece ağlar dururum. 

Bitermi denilen her şey bitmişken sen asla bitmeyeceklerimden...Fazlasıyla seni severken, umutlar tükenip bitermiydi hiç?Bazen hüzün saplasa da gönlüme, sen kalbimin köşesinden çıkıverip hüzünleri gülücüklerinle kovarsın benden. 
Söylesene sensiz nasıl yaşar artık bu ben. 

Terkedermi bu aşk bizi en derinden, vurabilirmisin en acı sensizliği hiç de üzülmeden.Ben sensiz yok olurum, sensiz sen olurum.Yine sensiz kalamam inan.Özlediğim her an hayalinle yaşanır bütün heyecanlar. 

Susarsan, Unutursan, Bırakırsan Beni... 

Bir sen yaparsan dayanamam.Halimi göremezsin bu acı sana koyar inan. 
Mutluymuşum sanarsın ağlayamazsın. 
Ben ağlarım bize, geceler girdiği zaman koynuma. 
Gece gündüze küser sen olmazsan. 

Dün/Bugün/Yarın yarım kalır, yok olur zaman.Sen olmadan yaşasam da yapamam... 

Suçlayamam sen yoksun diye kimseleri, suçlayamam sebepleri, suçlayamam zamanı.Sen olmadan yaşasam da yapamam...

[Esra]

Bazen Kabullenmekten
Baska Çare Kalmaz İnasana
Gitmek gerekir...
Susmak gerekir...
En güzel yerinde
Yırtıp atmak gerekir.

Zaman yaşlanır, umutları eskitir,
Yine umutlanırım...
Sevdalar geçer yıkılır, yenilir,
Yine ayaklanırım...


Çığlıklara hapsettiğim şarkılarım var benim.. Sessizliğin içinde ağır aksak yürüdüğüm yollarım var. Bir yerlerde takılıp düşsem de, tekrar kalkabiliyorum ayağa.. Ama dizlerimde yaraların izleri kalıyor, silinmiyorlar.


Yarım kalmış hikayelerin tamamlanmamış cümlelerinde buluyorum kendimi.. Ne tamamlayabiliyorum, ne tamamlanabiliyorum.. Bir yanım hep eksik, hep kırık.. Dünyam bir bir yitirdi renklerini.. Ne deniz mavi eskisi gibi, ne de gökyüzü.. Korkularım bırakmıyor peşimi.. Adımlarıma yapışmışçasına nereye gitsem benimle geliyorlar adeta.


Sesleri duymaktan yoksun kulaklarım, sözcükleri söylemekten korkan dudaklarım var. Zaman hiç bir şeye aldırmadan devam ediyor yoluna..


Ya ben gecikiyorum zamana, ya da geç kaldıklarım erken çıkıyor karşıma...


Alıştım sanırken acılara..
An olur bazen tutamam kendimi,
Delirir isyanım...


Bu sensizliğim mi, yoksa yalnızlığım mı bilmiyorum.. Bir bilsen.. Seni her özlediğimde bir nokta bıraktım duvarlarıma.. Eğer bir gün gerçekten tutarsam ellerini, bakıp ta görürsem gözlerindeki o sevdalı hali, o noktaları birleştirip sevdanın kalemiyle, mutluluğun resmini çizeceğim dünyaya..


İşte o gün yine masmavi, berrak bir güne uyanacak deniz.. Bulanıklığını benden uzağa atacak.. Bütün gecelerim sabaha varacak.. Ve bir daha hiç gece olmayacak...


Sensiz geçen günlerimin hesabını yarınlardan soracağım.. Sevinçlere boğulacak içimdeki çocuk.. Yeniden seveceğim yağmurları.. Hiç söylenmemiş, hiç dillenmemiş kelimeler fısıldayacak rüzgar. Hiç kimseler bilmeyecek, duymayacak, anlamayacak..


Bunlar olacak değil mi?


Bu garip fani beden,
Bu deli ruh benim..
Atamam, satamam,
Dert benim, dertler benim...


Bu acı kızgın hüzün,
Kırık düşler benim..
Susamam, susturamam,
Söz benim, sözler benim...


Korkuyorum işte.. Korkularımı büyütüyor zaman gitgide.. Ne olur izin verme korkmama, kendimden kaçmama..


Geç kalmama izin verme kendime, geç kaldıklarımınsa önünde bırakma... 

Gözlerim Gecenin Siyahında Dansederken….
Tadını Unuttuğum Bir Duygu Kondu Yüreğime..
Sen..
Geldim...
Neden ?
Yüreğin İstedi ..
Son Kez
Kırdım Yüreğimin Kilidini...
Şimdi İyi Dinle…
Sen..
Sevgiye Aç Yüreğim
Tükenen Umudum..
Kendini Kaybetmiş Cümlelerim..
Acıtmayan Hüznüm..
Akmayan Gözyaşım..
Vazgeçmeyi Bilmeyen Özlemim…
Sönmeyen Işığım
Renksiz Düşlerim
Başı Boş Yalnızlığım...
Yine Sen
Dur Durak Bilmeyen Zaman..
Kurduğum Hayal..
Korktuğum Gerçek.
Sakladığım Sır..
İçimi Titreten Aşk..
Ve Sen
Özlediğim Asi Yanım..
Korkularımın Çığlığı
Duy Beni
Geç Kaldın Bana Ben Gibi..

[Esra]

.Seni kendime ararken
Umutsuzluklar içinde kalakaldım bir köşede...

Ve gelip geçiyorken hayat
Alamadan fikrimi yaşama dair
Farkın da bile değilim yalnızlığımın
Sevgiye aç bedenime
Aşk'tan yoksun yüreğime
Üzerime gelen sıvası çatlamış dört duvara
Sende kaybolan ruhuma
Bitmek bilmeyen tütünümün dumanına
Harfleri silinmiş, eskimiş klavyeme
Ve gün yüzüne hasret
Sararmış sayfalarıma inat
Yazıyorum...

Ne hatırlamak geçmişi
Ne hatırlanacak bir şeyler yapabilmek
Ne silebilmek defterden yazılanları
Ne silinecek isimler bulabilmek için
Ne de yaşamıma paha biçemeyenler için
Yazıyorum...

Ne kimsenin yaşamında benden bir alıntı
Ne kimseden bana fayda
Olsa olsa zarardır insana,
Benim yalnızlığım
Ne varsa kendinde var
Unutma!...
Ne seninki ona,
Ne de onunki sana
Çözümü olmayan yalnızlığa mahkumum
Bilirler ki her yalnız(lık) olan başlı başına bir dünyadır
Yaşamı kendi içine sığdıran
Her dünya başlı başına bir yaşamdır
Oysa bir kişinin yaşamına dolan
Hükümsüzce yalnızlığa mahkumum

Sebebi bile bilinmeyen hüzünlere
Ardı arkası gelmeyen günlere
Asla duyulamayacak olan dost seslere
Sevgiliye ve sevgiye hasret yüreklere sesleniyorum

Yalnızlığımın şiiri dir bu

Kimsesizliğime itafen..

[Esra]

Bir mum yak bu gece benim için 

İlk gece yaktığın beyaz mum gibi... 

Ve seyret onu benim gözlerimle. 

İşte şimdi, şuan 

Senin için 

Öyle yanıyorum için için... 

Ve bir kağıt bir kalem al 

Adımı yaz adının yanına 

Bir muska, bir tılsım gibi 

Ayrılmamak, unutmamak adına. 

Ve sevdiğim bil ki, 

Adını bir dua gibi dilimde taşıyorum 

Aşkı adının harfleriyle yeniden yazıyorum!..

[Esra]

Özlemem diyordum.Bak özledim !

Kalbimde ruhumda yalan söylüyor bana.
E ben kime inanayım ?
Kime güveneyim ?

Bir yardım eli uzansa şimdi ne iyi olurdu.
Tanrım almadı canımı.almıyor...
Beni ölümden döndüren kişi.
Nerdesin ?


Evet sen ! Yoksun be yanımda.
İsyan ediyorum karanlığa.Sensiz biten her güne lanet ediyorum
Kim bilir kimin elini tutuyorsun şimdi.Kim bilir kimi seviyorsun.
Ben seni şimdi burda beraber oturduğumuz çay içtiğimiz yerde düşünürken
Sen nerelerdesin ?
Geleceğim demiştin.Ama söz vermemiştin..

Bitti bu hikayede.

Kaç günden beri seni arıyorum bu sokaklarda.
Karşıma çıkarsın diye ümit ediyorum.

Dudaklarımı ısırıyorum.yoluyorum...mahvediyorum.kanatıyorum.

Yokluğunda ben ne yaptığımı biliyor muyum ? 
Yalan söylediğini bildiğim halde.Hala seni söylüyorum.Hiç bıkmadan.
Ve bu yüzden 'yazık' bana.
Git be adam ! Git içimden.

[Esra]

29 harfe dar gelen alfabeye sığdırılamayan birşey bu.. Lûgat'ta karşılığına gelebilecek kelime bulunmayan

tüm kelimeleri kullansan bile aslını ifade etmeyecek olan büyüklüğünü hiçbir ölçü biriminin ölçemeyeceği birşey..

Bilinen / bilinmeyen her gökcisminin yanında ufacık kaldığı geceye / gündüze sığmayan zamanın geçtiğini hissettirmeyen


akreple yelkovanı olduğu yerde sabitleyen her karanlığa ışık olan geceyi gündüze çeviren elini ayağına karıştıran

aklını başından alan yeri geldiğinde su yedirip yemek içiren tüm vücudunu uyuşturan gözünü karartan bedenin dört bir köşesini saran bakılan herşeyde görülengöz perdesine desen olan vücuttaki her damarda dolaşan iliklerine kadar işleyen
[b]her saniye anılan her soruya cevap olan insana hiç ölmeyeceği hissiyatını veren birşey bu..

Aşk değil başka birşey bu..

Hepsini yaşadım.. ve zaman şimdi ömrümü çeyrek geçe.. Ben olmam gereken yerdeyim.. O'nda ...