[Esra]

Sarılmak çok başka bir şey anlyor musun

Kalbinin o kadar yakına gelmesine izin verdiğin birinden kötülük bekleyemezsin

[Esra]

[Esra]

Ben o yazdıklarımı ancak sana yazabilirdim. 
çünkü şu kainat denen nesnenin içinde en çok sevdiğim yürek 

üstüne en çok titrediğim insan kalbi senin göğsündekidir..

Nâzım Hikmet.

[Esra]

Kolay değildir;
Uğruna herşeyinizi verdiğiniz insana yabancı gibi bakmak.

[Esra]

Her zaman, istediğimiz gibi bir “AŞK” bulamıyoruz.
Şeey, aslında “AŞK” bulamıyoruz. Sadece, sanıyoruz.
Kalp, kalbi tamamlamadıkça; cümle,cümleyi sağlamlaştırmadıkca, “AŞK” olmaz.
Sadece, harcanan zamana yazık olur.
Zaman dedim ya, boşa harcadığım çok zaman var. Ruhum dediğim insanın, benden çok fazla farklı olması can yakıcı.
İnsan, sevdiğinden & sevgilisinden, romantik bi kaç şey duymak istiyor.
Romantik bir söz söylediğinde, cevap vermesini bekliyor.
Ama yok, Odunlar ve Öküzler konuşamaz .

[Esra]

Ani bir baskındı kalbime girişin.
Sadece, “hazırlıksız” yakalandım..

[Esra]

Yakınlık, uzaklıktan daha sıkıntılıdır.
Çünkü her yakınlıkta kaybetme korkusu, 
uzaklıkta ise kavuşma ümidi vardır.

[Esra]

Ne tuhaf bir şey seni sevmek... 

Şimdiye dek hiç sevmediğim hiç güvenmediğim kendimi sevmek gibi bir şey...
Seni sevmek yıllar sonra onca yoldan onca insandan onca yalnızlıktan sonra kendime dönmek gibi bir şey... 

Seni sevmek kokumla barışmak gibi bir şey...

[Esra]

En çok yalnız kaldığında ağlıyor insan,
Ve en çok ağladığında utanıyor aynalardan…
En çok çaresizken susuyor..
Biri ihanet etti diye diğerine tenini seriyor.
Ve insan yitirmişse güvenini kalbini sokacak delik arıyor.
Şarkılar en çok aklındaki yaninda değilken acıtıyor yüreği.
En çok kafasını yastığa koyduğunda düşünür insan,
Düşündükçe düşüyor elden ayaktan.
En çok kaybedince öfkeleniyor…
İnsanlar yanan canını başkasının canıyla suluyor.
Öğreniyorum.
Gerçek şu ki, herşey yalan..
Ve herkes.
En çok insanlar, sonra dilleri, sözler ve yeminler..
Samimiyet.
Hepsi.
Öğreniyorum.
Bir kaç şey daha öğrensem bu hayatla ilgili
İstifa mektubu bırakıp kaçarım biliyorum.
Tüm bunları öğretmek için ne aldıysa insanlar benden,
Unutturana üç mislini teklif ediyorum.
“Bak bu da yalan,
Hiç bir şey benim olan bende kalan.”
Blöf yapıyorum.
Oysa inandırmaktan çok, inanmak istiyorum.
Biliyorum,
Öğretemiyorum.

[Esra]

Yine o ağrıyla uyandım.İnsanın içi ağrır mı hiç? Ağrıyor işte. dibe yuvarlanıyorum. Ağır geliyorum kendime. Geliyor muydun yoksa gidiyor muydum bilmiyorum. Aramadığın yerlerde olmayı seçiyorum nedense. Karşılaşma ihtimalimizin olmadığı, olmayacağı. Senden değil seninle karşılaşmaktan korkuyorum. O yüzden kaçıyorum karşılaşmaktan. Korkmak değil bu. Korkudan korkmak benimkisi. ve anladım ki ayrılığa değil, ayrı kalmaya yeniliyor insan. İnsanın içi ağrır mı hiç?